Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Nie pokazuj więcej tego komunikatu

Ciekawe miejsca

Kalendrz wydarzeńSkontaktuj się z nami
Dąb Fabrykant w parku Klepacza W parku im. ks. bp. Michała Klepacza rośnie okazały dąb szypułkowy Quercus robur o wyjątkowym uroku. W 1990 roku uzyskał on miano pomnika przyrody. Drzewo od wczesnej młodości rosło na otwartej przestrzeni, o czy świadczy jego pokrój, zwłaszcza potężne, szeroko rozpostarte i wyrastające nisko nad ziemią konary. Imponujący jest też rozmiar pnia – 452 cm obwodu na wysokości 80 cm od ziemi. Dąb, znany pod nazwą "Fabrykant", najpiękniej prezentuje się wiosną, na tle niebieskiego kobierca utworzonego przez zwarty łan kwitnącej cebulicy syberyjskiej. Ten wyjątkowy i urokliwy motyw jest często utrwalany w fotografii obrazującej przyrodę Łodzi. Dąb szypułkowy jest w Polsce gatunkiem pospolitym. Drzewo to, w odpowiednich warunkach mogące żyć nawet ponad 1000 lat, stało się symbolem trwałości i długowieczności. Również drewno dębowe cechuje się niezwykłą trwałością. Po długim co najmniej kilkusetletnim leżeniu w wodzie, glinie lub torfie czernieje, zachowując przy tym swoje właściwości mechaniczne i tworzy tzw. "polski heban" (czarny dąb). W czasach pogańskich stare, ogromne drzewa otaczane były czcią. Obecnie wyrazem docenienia walorów drzew, stało się obejmowanie sędziwych okazów ochroną prawną, nadawanie im imion sławnych ludzi, a także sadzenie drzew dla upamiętnienia ważnych zdarzeń. Najstarsze drzewa rosnące w parkach, na cmentarzach czy w lasach stanowią dziedzictwo naszej przeszłości i posiadają bezcenną wartość kulturową.Dąb 'Fabrykant' w parku Klepacza

Dąb 'Fabrykant' w parku Klepacza

Aleja lipowa w Ogrodzie Botanicznym Jedną z licznych atrakcji łódzkiego Ogrodu Botanicznego jest malownicza, około 100-letnia aleja lipowa uznana w latach 80-tych XX w. za pomnik przyrody. Wzdłuż drogi o długości ok. 800 m, prowadzącej od wejścia do Ogrodu przy ul. Krzemienieckiej w stroną osiedla Retkinia, rośnie 115 drzew. Północną część alei tworzą rodzime lipy drobnolistne Tilia cordata i szerokolistne T. platyphyllos, natomiast południową – pochodzące z Półwyspu Bałkańskiego lipy srebrzyste T. tomentosa o charakterystycznych liściach pokrytych od spodu jasnym, połyskującym z daleka kutnerem. Obwody pni mierzone na wysokości 130 cm od ziemi wynoszą od 92 do 280 cm, zaś wysokość drzew wacha się od 12 do 20 m. Znaczna część lip posiada dziuple, pęknięcia pni i uszkodzenia kory, dlatego też cała aleja znajduje się pod stałą i troskliwą opieką chirurgów drzew, wykonujących tu corocznie różne zabiegi pielęgnacyjne i konserwatorskie. W miejscach po obumarłych, starych lipach sadzone są młode drzewka, które zapewniają ciągłość istnienia alei. Najstarsza lipa w Polsce rośnie we wsi Cielętniki (woj. śląskie). Drzewo to ma ponad 530 lat, obwód pnia około 10 m i wysokość 35 m. Dawniej ludzie wierzyli, że kora tej lipy leczy ból zębów, dlatego do dziś widoczne są na niej ślady obgryzania. W roku 2006 w Polsce było w sumie 34 549 pomników przyrody, w tym: 26 992 pojedyncze drzewa i krzewy, 4 804 grupy drzew, 824 aleje, 1 201 głazów narzutowych 260 skałek i jaskiń oraz 468 innych obiektów przyrody nieożywionej. Rejestr wszystkich pomników przyrody prowadzony jest przez Ministra Środowiska, a ich ewidencję prowadzi Główny Urząd Statystyczny.Aleja lipowa w Ogrodzie Botanicznym Aleja lipowa w Ogrodzie BotanicznymJedną z licznych atrakcji łódzkiego Ogrodu Botanicznego jest malownicza, około 100-letnia aleja lipowa uznana w latach 80-tych XX w. za pomnik przyrody. Wzdłuż drogi o długości ok. 800 m, prowadzącej od wejścia do Ogrodu przy ul. Krzemienieckiej w stroną osiedla Retkinia, rośnie 115 drzew. Północną część alei tworzą rodzime lipy drobnolistne Tilia cordata i szerokolistne T. platyphyllos, natomiast południową – pochodzące z Półwyspu Bałkańskiego lipy srebrzyste T. tomentosa o charakterystycznych liściach pokrytych od spodu jasnym, połyskującym z daleka kutnerem. Obwody pni mierzone na wysokości 130 cm od ziemi wynoszą od 92 do 280 cm, zaś wysokość drzew wacha się od 12 do 20 m. Znaczna część lip posiada dziuple, pęknięcia pni i uszkodzenia kory, dlatego też cała aleja znajduje się pod stałą i troskliwą opieką chirurgów drzew, wykonujących tu corocznie różne zabiegi pielęgnacyjne i konserwatorskie. W miejscach po obumarłych, starych lipach sadzone są młode drzewka, które zapewniają ciągłość istnienia alei. Najstarsza lipa w Polsce rośnie we wsi Cielętniki (woj. śląskie). Drzewo to ma ponad 530 lat, obwód pnia około 10 m i wysokość 35 m. Dawniej ludzie wierzyli, że kora tej lipy leczy ból zębów, dlatego do dziś widoczne są na niej ślady obgryzania. W roku 2006 w Polsce było w sumie 34 549 pomników przyrody, w tym: 26 992 pojedyncze drzewa i krzewy, 4 804 grupy drzew, 824 aleje, 1 201 głazów narzutowych 260 skałek i jaskiń oraz 468 innych obiektów przyrody nieożywionej. Rejestr wszystkich pomników przyrody prowadzony jest przez Ministra Środowiska, a ich ewidencję prowadzi Główny Urząd Statystyczny. Aleja lipowa w Ogrodzie BotanicznymJedną z licznych atrakcji łódzkiego Ogrodu Botanicznego jest malownicza, około 100-letnia aleja lipowa uznana w latach 80-tych XX w. za pomnik przyrody. Wzdłuż drogi o długości ok. 800 m, prowadzącej od wejścia do Ogrodu przy ul. Krzemienieckiej w stroną osiedla Retkinia, rośnie 115 drzew. Północną część alei tworzą rodzime lipy drobnolistne Tilia cordata i szerokolistne T. platyphyllos, natomiast południową – pochodzące z Półwyspu Bałkańskiego lipy srebrzyste T. tomentosa o charakterystycznych liściach pokrytych od spodu jasnym, połyskującym z daleka kutnerem. Obwody pni mierzone na wysokości 130 cm od ziemi wynoszą od 92 do 280 cm, zaś wysokość drzew wacha się od 12 do 20 m. Znaczna część lip posiada dziuple, pęknięcia pni i uszkodzenia kory, dlatego też cała aleja znajduje się pod stałą i troskliwą opieką chirurgów drzew, wykonujących tu corocznie różne zabiegi pielęgnacyjne i konserwatorskie. W miejscach po obumarłych, starych lipach sadzone są młode drzewka, które zapewniają ciągłość istnienia alei. Najstarsza lipa w Polsce rośnie we wsi Cielętniki (woj. śląskie). Drzewo to ma ponad 530 lat, obwód pnia około 10 m i wysokość 35 m. Dawniej ludzie wierzyli, że kora tej lipy leczy ból zębów, dlatego do dziś widoczne są na niej ślady obgryzania. W roku 2006 w Polsce było w sumie 34 549 pomników przyrody, w tym: 26 992 pojedyncze drzewa i krzewy, 4 804 grupy drzew, 824 aleje, 1 201 głazów narzutowych 260 skałek i jaskiń oraz 468 innych obiektów przyrody nieożywionej. Rejestr wszystkich pomników przyrody prowadzony jest przez Ministra Środowiska, a ich ewidencję prowadzi Główny Urząd Statystyczny. Aleja lipowa w Ogrodzie BotanicznymJedną z licznych atrakcji łódzkiego Ogrodu Botanicznego jest malownicza, około 100-letnia aleja lipowa uznana w latach 80-tych XX w. za pomnik przyrody. Wzdłuż drogi o długości ok. 800 m, prowadzącej od wejścia do Ogrodu przy ul. Krzemienieckiej w stroną osiedla Retkinia, rośnie 115 drzew. Północną część alei tworzą rodzime lipy drobnolistne Tilia cordata i szerokolistne T. platyphyllos, natomiast południową – pochodzące z Półwyspu Bałkańskiego lipy srebrzyste T. tomentosa o charakterystycznych liściach pokrytych od spodu jasnym, połyskującym z daleka kutnerem. Obwody pni mierzone na wysokości 130 cm od ziemi wynoszą od 92 do 280 cm, zaś wysokość drzew wacha się od 12 do 20 m. Znaczna część lip posiada dziuple, pęknięcia pni i uszkodzenia kory, dlatego też cała aleja znajduje się pod stałą i troskliwą opieką chirurgów drzew, wykonujących tu corocznie różne zabiegi pielęgnacyjne i konserwatorskie. W miejscach po obumarłych, starych lipach sadzone są młode drzewka, które zapewniają ciągłość istnienia alei. Najstarsza lipa w Polsce rośnie we wsi Cielętniki (woj. śląskie). Drzewo to ma ponad 530 lat, obwód pnia około 10 m i wysokość 35 m. Dawniej ludzie wierzyli, że kora tej lipy leczy ból zębów, dlatego do dziś widoczne są na niej ślady obgryzania. W roku 2006 w Polsce było w sumie 34 549 pomników przyrody, w tym: 26 992 pojedyncze drzewa i krzewy, 4 804 grupy drzew, 824 aleje, 1 201 głazów narzutowych 260 skałek i jaskiń oraz 468 innych obiektów przyrody nieożywionej. Rejestr wszystkich pomników przyrody prowadzony jest przez Ministra Środowiska, a ich ewidencję prowadzi Główny Urząd Statystyczny. Aleja lipowa w Ogrodzie BotanicznymJedną z licznych atrakcji łódzkiego Ogrodu Botanicznego jest malownicza, około 100-letnia aleja lipowa uznana w latach 80-tych XX w. za pomnik przyrody. Wzdłuż drogi o długości ok. 800 m, prowadzącej od wejścia do Ogrodu przy ul. Krzemienieckiej w stroną osiedla Retkinia, rośnie 115 drzew. Północną część alei tworzą rodzime lipy drobnolistne Tilia cordata i szerokolistne T. platyphyllos, natomiast południową – pochodzące z Półwyspu Bałkańskiego lipy srebrzyste T. tomentosa o charakterystycznych liściach pokrytych od spodu jasnym, połyskującym z daleka kutnerem. Obwody pni mierzone na wysokości 130 cm od ziemi wynoszą od 92 do 280 cm, zaś wysokość drzew wacha się od 12 do 20 m. Znaczna część lip posiada dziuple, pęknięcia pni i uszkodzenia kory, dlatego też cała aleja znajduje się pod stałą i troskliwą opieką chirurgów drzew, wykonujących tu corocznie różne zabiegi pielęgnacyjne i konserwatorskie. W miejscach po obumarłych, starych lipach sadzone są młode drzewka, które zapewniają ciągłość istnienia alei. Najstarsza lipa w Polsce rośnie we wsi Cielętniki (woj. śląskie). Drzewo to ma ponad 530 lat, obwód pnia około 10 m i wysokość 35 m. Dawniej ludzie wierzyli, że kora tej lipy leczy ból zębów, dlatego do dziś widoczne są na niej ślady obgryzania. W roku 2006 w Polsce było w sumie 34 549 pomników przyrody, w tym: 26 992 pojedyncze drzewa i krzewy, 4 804 grupy drzew, 824 aleje, 1 201 głazów narzutowych 260 skałek i jaskiń oraz 468 innych obiektów przyrody nieożywionej. Rejestr wszystkich pomników przyrody prowadzony jest przez Ministra Środowiska, a ich ewidencję prowadzi Główny Urząd Statystyczny. Aleja lipowa w Ogrodzie BotanicznymJedną z licznych atrakcji łódzkiego Ogrodu Botanicznego jest malownicza, około 100-letnia aleja lipowa uznana w latach 80-tych XX w. za pomnik przyrody. Wzdłuż drogi o długości ok. 800 m, prowadzącej od wejścia do Ogrodu przy ul. Krzemienieckiej w stroną osiedla Retkinia, rośnie 115 drzew. Północną część alei tworzą rodzime lipy drobnolistne Tilia cordata i szerokolistne T. platyphyllos, natomiast południową – pochodzące z Półwyspu Bałkańskiego lipy srebrzyste T. tomentosa o charakterystycznych liściach pokrytych od spodu jasnym, połyskującym z daleka kutnerem. Obwody pni mierzone na wysokości 130 cm od ziemi wynoszą od 92 do 280 cm, zaś wysokość drzew wacha się od 12 do 20 m. Znaczna część lip posiada dziuple, pęknięcia pni i uszkodzenia kory, dlatego też cała aleja znajduje się pod stałą i troskliwą opieką chirurgów drzew, wykonujących tu corocznie różne zabiegi pielęgnacyjne i konserwatorskie. W miejscach po obumarłych, starych lipach sadzone są młode drzewka, które zapewniają ciągłość istnienia alei. Najstarsza lipa w Polsce rośnie we wsi Cielętniki (woj. śląskie). Drzewo to ma ponad 530 lat, obwód pnia około 10 m i wysokość 35 m. Dawniej ludzie wierzyli, że kora tej lipy leczy ból zębów, dlatego do dziś widoczne są na niej ślady obgryzania. W roku 2006 w Polsce było w sumie 34 549 pomników przyrody, w tym: 26 992 pojedyncze drzewa i krzewy, 4 804 grupy drzew, 824 aleje, 1 201 głazów narzutowych 260 skałek i jaskiń oraz 468 innych obiektów przyrody nieożywionej. Rejestr wszystkich pomników przyrody prowadzony jest przez Ministra Środowiska, a ich ewidencję prowadzi Główny Urząd Statystyczny. Aleja lipowa w Ogrodzie BotanicznymJedną z licznych atrakcji łódzkiego Ogrodu Botanicznego jest malownicza, około 100-letnia aleja lipowa uznana w latach 80-tych XX w. za pomnik przyrody. Wzdłuż drogi o długości ok. 800 m, prowadzącej od wejścia do Ogrodu przy ul. Krzemienieckiej w stroną osiedla Retkinia, rośnie 115 drzew. Północną część alei tworzą rodzime lipy drobnolistne Tilia cordata i szerokolistne T. platyphyllos, natomiast południową – pochodzące z Półwyspu Bałkańskiego lipy srebrzyste T. tomentosa o charakterystycznych liściach pokrytych od spodu jasnym, połyskującym z daleka kutnerem. Obwody pni mierzone na wysokości 130 cm od ziemi wynoszą od 92 do 280 cm, zaś wysokość drzew wacha się od 12 do 20 m. Znaczna część lip posiada dziuple, pęknięcia pni i uszkodzenia kory, dlatego też cała aleja znajduje się pod stałą i troskliwą opieką chirurgów drzew, wykonujących tu corocznie różne zabiegi pielęgnacyjne i konserwatorskie. W miejscach po obumarłych, starych lipach sadzone są młode drzewka, które zapewniają ciągłość istnienia alei. Najstarsza lipa w Polsce rośnie we wsi Cielętniki (woj. śląskie). Drzewo to ma ponad 530 lat, obwód pnia około 10 m i wysokość 35 m. Dawniej ludzie wierzyli, że kora tej lipy leczy ból zębów, dlatego do dziś widoczne są na niej ślady obgryzania. W roku 2006 w Polsce było w sumie 34 549 pomników przyrody, w tym: 26 992 pojedyncze drzewa i krzewy, 4 804 grupy drzew, 824 aleje, 1 201 głazów narzutowych 260 skałek i jaskiń oraz 468 innych obiektów przyrody nieożywionej. Rejestr wszystkich pomników przyrody prowadzony jest przez Ministra Środowiska, a ich ewidencję prowadzi Główny Urząd Statystyczny.

Aleja lipowa w Ogrodzie Botanicznym

Głaz narzutowy w parku im. H. Sienkiewicza W parku im. H. Sienkiewicza, przy jednej z alejek znajduje się potężny granitowy głaz narzutowy o pochodzeniu polodowcowym. Jego imponujący obwód wynosi 11 m, a wysokość – 1,4 m. Głaz ten w roku 1990 został ustanowiony pomnikiem przyrody. Jest on poświęcony Edwardowi M. Potędze (1890-1974), polskiemu przyrodnikowi, honorowemu członkowi Ligi Ochrony Przyrody i założycielowi Muzeum Przyrodniczego w Łodzi. Twory przyrody żywej, takie jak drzewa i krzewy, uznawane są za pomniki przyrody ze względu na ich wielkość, wiek, pokrój i znaczenie historyczno-kulturowe, zaś twory przyrody nieożywionej – ze względu na ich znaczenie naukowe, estetyczne i krajobrazowe. W przypadku głazów narzutowych kryterium uznania za pomnik przyrody jest obwód mierzony w najszerszym miejscu projektowanego obiektu. Przyjmuje się, że minimalny obwód powinien wynosić 300 cm . Największym w Polsce głazem narzutowym jest „Trygław”, znajdujący się na cmentarzu we wsi Tychowo (woj. zachodniopomorskie). Obwód tego głazu wynosi 50 m, długość 13,7 m, szerokość 9,3 m, całkowita wysokość 7,8 m (w tym 4 m zagłębione w ziemię), a jego wagę szacuje się na ok. 200 ton. Eratyk ten, zbudowany z ciemnoszarego gnejsu, przetransportowany został ze Skandynawii podczas ostatniego zlodowacenia. Na powierzchni głazu wyraźnie widoczne są rysy – ślady wleczenia przez lądolód. Z głazem związane są liczne lokalne legendy. Jego nazwa pochodzi od Trygława – słowiańskiego trzygłowego bożka, którego złoty posąg zakopany jest jakoby pod głazem. Od 1954 roku podlega ochronie prawnej jako pomnik przyrody.Głaz narzutowy w parku im. H. Sienkiewicza

Głaz narzutowy w parku im. H. Sienkiewicza

Pomnik Aleksandra Kamińskiego

Pomnik przedstawia Kamińskiego, ubranego w harcerską pelerynę i czapkę rogatywkę, siedzącego przy ognisku. Jego autorem jest Kazimierz Karpiński. Pomnik został odsłonięty 24 września 2005 w ramach obchodów 50 rocznicy Hufca Łódź-Polesie.

Pomniki i rzeźby

Cyganka

Pomnik

Brama

Bluszcz

Malarstwo ścienne

Kamień