Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Nie pokazuj więcej tego komunikatu

Park im. J. Matejki

Kalendrz wydarzeńSkontaktuj się z nami
Park im. J.Matejki

Park im. J.Matejki

Powierzchnia: 2,4 ha.
Park zabytkowy.

Założony w roku 1924 przez ówczesnego senatora Heiman-Jareckiego przy współudziale znanych ogrodników: E. Ciszkiewicza (Naczelnika Plantacji Miejskich) i Z. Hellwiga. Miał być miniaturowym Wersalem i stąd jego, odmienny od innych łódzkich parków, charakter geometrycznego "francuskiego ogrodu". Nigdy nie został zrealizowany zamiar wybudowania pałacu (w miejscu, gdzie obecnie znajduje się fontanna), jedynie w narożniku parku wzniesiono domek ogrodnika i zabudowania gospodarcze. Park w 1938 roku został nabyty przez Magistrat Miasta Łodzi z przeznaczeniem na park publiczny. W okresie II Wojny Światowej park był przyłączony do sąsiadującego z nim szpitala. Zarówno jego roślinność, jak i alejki zostały wówczas bardzo zdewastowane. Po wojnie park uporządkowano, dosadzono drzewa i krzewy.
Po okresie zaniedbań z lat osiemdziesiątych, w latach 1995-1998 w parku tym przeprowadzono szereg prac rewaloryzacyjnych: wybudowane zostało ozdobne ogrodzenie (park jest zamykany na noc), zmodernizowano aleje, które otrzymały nawierzchnię brukowaną lub glinkowo-żwirowo-cementową, odtworzono fontannę w obiegu zamkniętym, oświetlono główne aleje i teren przy parterze kwiatowym oraz zmodernizowano plac zabaw. Park nie posiada wprawdzie pomników przyrody, bowiem najstarsza część drzewostanu liczy niespełna 100 lat, ale na niewielkiej przecież powierzchni znajduje się wiele ciekawych drzew i krzewów. Szczególnie zwracają uwagę geometryczne kształty strzyżonych cisów i szpalerów grabowych, typowych dla ogrodów francuskich. Park słynął z niezwykle bogatej kolekcji krzewów, które jednak z czasem wyginęły, zagłuszone przez ekspansywną śnieguliczkę. Od kilku lat w jej miejsce wprowadzane są różnorodne krzewy ozdobne. W latach 90. XX wieku drzewostan parku poddano kompleksowym zabiegom leczniczo-pielęgnacyjnym; usunięto także kilka rosnących na obrzeżach parku starych, osłabionych przez pasożytującą jemiołę, topoli - dzięki czemu pozostały, cenniejszy, drzewostan uzyskał lepsze warunki wegetacji.

... więcej

Powierzchnia: 2,4 ha.
Park zabytkowy.

Założony w roku 1924 przez ówczesnego senatora Heiman-Jareckiego przy współudziale znanych ogrodników: E. Ciszkiewicza (Naczelnika Plantacji Miejskich) i Z. Hellwiga. Miał być miniaturowym Wersalem i stąd jego, odmienny od innych łódzkich parków, charakter geometrycznego "francuskiego ogrodu". Nigdy nie został zrealizowany zamiar wybudowania pałacu (w miejscu, gdzie obecnie znajduje się fontanna), jedynie w narożniku parku wzniesiono domek ogrodnika i zabudowania gospodarcze. Park w 1938 roku został nabyty przez Magistrat Miasta Łodzi z przeznaczeniem na park publiczny. W okresie II Wojny Światowej park był przyłączony do sąsiadującego z nim szpitala. Zarówno jego roślinność, jak i alejki zostały wówczas bardzo zdewastowane. Po wojnie park uporządkowano, dosadzono drzewa i krzewy.
Po okresie zaniedbań z lat osiemdziesiątych, w latach 1995-1998 w parku tym przeprowadzono szereg prac rewaloryzacyjnych: wybudowane zostało ozdobne ogrodzenie (park jest zamykany na noc), zmodernizowano aleje, które otrzymały nawierzchnię brukowaną lub glinkowo-żwirowo-cementową, odtworzono fontannę w obiegu zamkniętym, oświetlono główne aleje i teren przy parterze kwiatowym oraz zmodernizowano plac zabaw. Park nie posiada wprawdzie pomników przyrody, bowiem najstarsza część drzewostanu liczy niespełna 100 lat, ale na niewielkiej przecież powierzchni znajduje się wiele ciekawych drzew i krzewów. Szczególnie zwracają uwagę geometryczne kształty strzyżonych cisów i szpalerów grabowych, typowych dla ogrodów francuskich. Park słynął z niezwykle bogatej kolekcji krzewów, które jednak z czasem wyginęły, zagłuszone przez ekspansywną śnieguliczkę. Od kilku lat w jej miejsce wprowadzane są różnorodne krzewy ozdobne. W latach 90. XX wieku drzewostan parku poddano kompleksowym zabiegom leczniczo-pielęgnacyjnym; usunięto także kilka rosnących na obrzeżach parku starych, osłabionych przez pasożytującą jemiołę, topoli - dzięki czemu pozostały, cenniejszy, drzewostan uzyskał lepsze warunki wegetacji.

mniej

Narutowicza, Matejki


Wyświetl większą mapę

Zdjęcia z parku im. J.Matejki

Powrót do poprzedniej strony

Wstecz