Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Nie pokazuj więcej tego komunikatu

Park Źródliska I

Kalendrz wydarzeńSkontaktuj się z nami
Park Źródliska I

Park Źródliska I

Powierzchnia: 9,2 ha.
Park zabytkowy.

Jest to najstarszy łódzki park, a zarazem jeden z pierwszych parków publicznych w Polsce. Jego historia jest ściśle związana z rozwojem wielkoprzemysłowej Łodzi.
Powstał w roku 1840, poprzez wydzielenie fragmentu wiekowego lasu z licznymi źródłami, z obszaru przyłączonego do rozrastającego się miasta i założenie tam "ogrodu spacerowego". Pierwszy projekt ogrodu powstał w 1843 r. W latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku ówczesne władze miasta sprzedały połowę ogrodu (zachodnią) fabrykantowi K. Scheiblerowi i od tego czasu, aż do 1945 r., parkiem publicznym była tylko jego część wschodnia. Od roku 1873 część parku była dzierżawiona przez Towarzystwo Strzeleckie, a następnie w latach 1885-1906 park był dzierżawiony przez Scheiblera. Na początku wieku wybudowany został dom mieszkalny dla obsługi parku (Domek Ogrodnika). Park służył wtedy głównie rodzinom robotniczym jako miejsce wycieczek, zabaw i majówek. Gruntowną przebudowę parku wykonał wg własnego projektu w latach 1923-1925 E. Ciszkiewicz. Generalny układ przestrzenny parku przetrwał do dziś z niewielkimi tylko zmianami. W tym okresie nie pozostało już śladu po dawnych źródłach, a staw musiał być zasilany sztucznie. W roku 1919 wybudowano szkolny Ogródek Botaniczny. Kolejna przebudowa parku miała miejsce w latach 1931-1935 wg projektu St. Rogowicza. Powstał wtedy obszerny parter kwiatowy na osi głównego wejścia. W czasie okupacji w parku wycięto wiele świerków. Po wojnie park został uporządkowany, m.in. oczyszczono i pogłębiono staw, drogi pokryto nawierzchnią bitumiczną.
W 1956 r., po podwyższeniu dachu budynku, w okresie międzywojennym służącego jako kuchnia dla bezrobotnych, oddano do publicznego użytku Palmiarnię. W Palmiarni znajduje się unikalna kolekcja 23 ponad 120-letnich palm, które zdobiły niegdyś rezydencje carskich urzędników, a po wybuchu I Wojny Światowej zostały pozostawione na przechowanie w miejskich szklarniach.
Park uznany w całości za pomnik przyrody (łącznie z Parkiem Źródliska II). Najcenniejsze drzewa objęte są systematycznie pracami leczniczo-pielęgnacyjnymi. W latach 1993-1994 park został ogrodzony, następnie zmodernizowano układ wodny (1996) i alejki parkowe (1994-1996); zostało także wykonane oświetlenie głównych alei (1996-1998) i rekultywacja terenu po byłym zapleczu gospodarczym oraz urządzenie parteru kwiatowego i alejek (1996).
W latach 1999 -2003 zmodernizowano budynek Palmiarni. Inwestycja ta polegała na obudowie starego budynku nową konstrukcją stalową, do której została zamontowana, pierwszy raz w Polsce zewnętrzna, zintegrowana, ściana grzewcza. Zastosowana technologia pozwoliła na zachowanie kolekcji starych, ponad 120-letnich palm i wielu innych cennych okazów roślin. Przeprowadzono rekultywację sąsiadującego z Palmiarnią ogródka dydaktycznego, który oddano do użytku w 2006 roku. Na ternie parku znajduje się staw i dwa betonowe zbiorniki wodne. W roku 2000 w wyniku modernizacji powstały dwa odrębne place zabaw (wygrodzony dla dzieci młodszych i starszych m.in. ze stołami do gry w tenisa stołowego). Na placu zabaw dla dzieci młodszych w 2005 i 2008 roku wymieniono uszkodzone zabawki drewniane na nowe, wykonano nawierzchnie amortyzujące pod urządzeniami zabawowymi oraz furtki i bramę w ogrodzeniu placu. W roku 2008 zrekonstruowano altanę na parterze kwiatowym obok Domku Ogrodnika, którego modernizacja zakończona została w 2010 r. W altanie jak dawniej, w sezonie letnim odbywają się coroczne koncerty muzyczne.

... więcej

Powierzchnia: 9,2 ha.
Park zabytkowy.

Jest to najstarszy łódzki park, a zarazem jeden z pierwszych parków publicznych w Polsce. Jego historia jest ściśle związana z rozwojem wielkoprzemysłowej Łodzi.
Powstał w roku 1840, poprzez wydzielenie fragmentu wiekowego lasu z licznymi źródłami, z obszaru przyłączonego do rozrastającego się miasta i założenie tam "ogrodu spacerowego". Pierwszy projekt ogrodu powstał w 1843 r. W latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku ówczesne władze miasta sprzedały połowę ogrodu (zachodnią) fabrykantowi K. Scheiblerowi i od tego czasu, aż do 1945 r., parkiem publicznym była tylko jego część wschodnia. Od roku 1873 część parku była dzierżawiona przez Towarzystwo Strzeleckie, a następnie w latach 1885-1906 park był dzierżawiony przez Scheiblera. Na początku wieku wybudowany został dom mieszkalny dla obsługi parku (Domek Ogrodnika). Park służył wtedy głównie rodzinom robotniczym jako miejsce wycieczek, zabaw i majówek. Gruntowną przebudowę parku wykonał wg własnego projektu w latach 1923-1925 E. Ciszkiewicz. Generalny układ przestrzenny parku przetrwał do dziś z niewielkimi tylko zmianami. W tym okresie nie pozostało już śladu po dawnych źródłach, a staw musiał być zasilany sztucznie. W roku 1919 wybudowano szkolny Ogródek Botaniczny. Kolejna przebudowa parku miała miejsce w latach 1931-1935 wg projektu St. Rogowicza. Powstał wtedy obszerny parter kwiatowy na osi głównego wejścia. W czasie okupacji w parku wycięto wiele świerków. Po wojnie park został uporządkowany, m.in. oczyszczono i pogłębiono staw, drogi pokryto nawierzchnią bitumiczną.
W 1956 r., po podwyższeniu dachu budynku, w okresie międzywojennym służącego jako kuchnia dla bezrobotnych, oddano do publicznego użytku Palmiarnię. W Palmiarni znajduje się unikalna kolekcja 23 ponad 120-letnich palm, które zdobiły niegdyś rezydencje carskich urzędników, a po wybuchu I Wojny Światowej zostały pozostawione na przechowanie w miejskich szklarniach.
Park uznany w całości za pomnik przyrody (łącznie z Parkiem Źródliska II). Najcenniejsze drzewa objęte są systematycznie pracami leczniczo-pielęgnacyjnymi. W latach 1993-1994 park został ogrodzony, następnie zmodernizowano układ wodny (1996) i alejki parkowe (1994-1996); zostało także wykonane oświetlenie głównych alei (1996-1998) i rekultywacja terenu po byłym zapleczu gospodarczym oraz urządzenie parteru kwiatowego i alejek (1996).
W latach 1999 -2003 zmodernizowano budynek Palmiarni. Inwestycja ta polegała na obudowie starego budynku nową konstrukcją stalową, do której została zamontowana, pierwszy raz w Polsce zewnętrzna, zintegrowana, ściana grzewcza. Zastosowana technologia pozwoliła na zachowanie kolekcji starych, ponad 120-letnich palm i wielu innych cennych okazów roślin. Przeprowadzono rekultywację sąsiadującego z Palmiarnią ogródka dydaktycznego, który oddano do użytku w 2006 roku. Na ternie parku znajduje się staw i dwa betonowe zbiorniki wodne. W roku 2000 w wyniku modernizacji powstały dwa odrębne place zabaw (wygrodzony dla dzieci młodszych i starszych m.in. ze stołami do gry w tenisa stołowego). Na placu zabaw dla dzieci młodszych w 2005 i 2008 roku wymieniono uszkodzone zabawki drewniane na nowe, wykonano nawierzchnie amortyzujące pod urządzeniami zabawowymi oraz furtki i bramę w ogrodzeniu placu. W roku 2008 zrekonstruowano altanę na parterze kwiatowym obok Domku Ogrodnika, którego modernizacja zakończona została w 2010 r. W altanie jak dawniej, w sezonie letnim odbywają się coroczne koncerty muzyczne.

mniej

Fabryczna, Przędzalniana- Piłsudskiego


Wyświetl większą mapę

Zdjęcia z parku Źródliska I

Plac zabaw

Plac zabaw

Palmiarnia

Palmiarnia

Stoły do ping ponga

Stoły do ping ponga

Powrót do poprzedniej strony

Wstecz