Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Nie pokazuj więcej tego komunikatu

Park im. ks. J. Poniatowskiego

Kalendrz wydarzeńSkontaktuj się z nami
Park im. ks. J. Poniatowskiego

Park im. ks. J. Poniatowskiego

Powierzchnia: 38,2 ha.
Park zabytkowy.

Wybudowany w latach 1904-1910 wg projektu T. Chrząńskiego i pod jego nadzorem. Park powstał na pozostałościach dawnych lasów miejskich (podobnie jak Park 3 Maja oraz Park Ludowy na Zdrowiu - obecnie im. J. Piłsudskiego). Przy budowie parku znaleźli zatrudnienie bezrobotni. Początkowo park nosił nazwę "Ogrodu przy ul. Pańskiej". W roku 1917 otrzymał imię J. Poniatowskiego. W okresie międzywojennym modernizację parku przeprowadził St. Rogowicz: zrekonstruował partery kwiatowe, założył ogródek daliowy i bylinowy, dosadził wiele drzew - także iglastych. W 1932 r. park został oświetlony. Na osi parterów kwiatowych w 1938 r. wzniesiono pomnik Stanisława Moniuszki - zburzony przez hitlerowców rok później. W latach dwudziestych w parku wybudowano willę – ówczesną siedzibę prezydenta miasta. Podczas wojny park był dostępny tylko dla Niemców. W miejscu ogródka bylinowego zostały wybudowane korty tenisowe. W tym okresie park doznał wielkich zniszczeń, a szczególnie zubożony został jego drzewostan. Po zakończeniu wojny w parku zlokalizowano dwa cmentarze żołnierzy radzieckich i polskich, a na miejscu pomnika St. Moniuszki wzniesiono obelisk - Pomnik Wdzięczności. W 1955 r. w parku wybudowano muszlę koncertową. Rozwój miasta w okresie powojennym spowodował uszczuplenie powierzchni parku od strony północnej i zachodniej. Jego kosztem powstała Wytwórnia Filmów Fabularnych, poszerzono Al. Mickiewicza i wybudowano Al. Włókniarzy – obecnie Al. Jana Pawła II. Jest to jeden z największych i najpiękniejszych łódzkich parków: zróżnicowany przestrzennie i o bogatym doborze gatunkowym. Najbardziej malowniczą jego częścią są okolice stawu wykopanego w latach 1924-1925. Park wyróżniają bardzo szerokie aleje, przystosowane pierwotnie do jazdy dorożkami i powozami (używanie pojazdów na terenie parku zostało zabronione w 1923 r.). W parku znajduje się 16 drzew - pomników przyrody. Starodrzew parkowy został poddany zabiegom leczniczo-pielęgnacyjnym. Od roku 1994 prowadzone są prace rewaloryzacyjne parku; dotychczas odtworzono deszczochron (nad stawem), adaptowano na kwietnik nieczynną fontannę od strony al. Mickiewicza, zagospodarowano zielenią miejsce po wyburzonym Pomniku Wdzięczności, urządzono plac zabaw, w zagłębieniu terenu przy al. Mickiewicza wybudowano tor dla rowerów górskich, wybudowano studnię głębinową do zasilania stawu, a sam staw został zmodernizowany. Modernizacji uległy również nawierzchnie alejek, wzdłuż których wybudowano oświetlenie i zrekultywowano trawniki.

... więcej

Powierzchnia: 38,2 ha.
Park zabytkowy.

Wybudowany w latach 1904-1910 wg projektu T. Chrząńskiego i pod jego nadzorem. Park powstał na pozostałościach dawnych lasów miejskich (podobnie jak Park 3 Maja oraz Park Ludowy na Zdrowiu - obecnie im. J. Piłsudskiego). Przy budowie parku znaleźli zatrudnienie bezrobotni. Początkowo park nosił nazwę "Ogrodu przy ul. Pańskiej". W roku 1917 otrzymał imię J. Poniatowskiego. W okresie międzywojennym modernizację parku przeprowadził St. Rogowicz: zrekonstruował partery kwiatowe, założył ogródek daliowy i bylinowy, dosadził wiele drzew - także iglastych. W 1932 r. park został oświetlony. Na osi parterów kwiatowych w 1938 r. wzniesiono pomnik Stanisława Moniuszki - zburzony przez hitlerowców rok później. W latach dwudziestych w parku wybudowano willę – ówczesną siedzibę prezydenta miasta. Podczas wojny park był dostępny tylko dla Niemców. W miejscu ogródka bylinowego zostały wybudowane korty tenisowe. W tym okresie park doznał wielkich zniszczeń, a szczególnie zubożony został jego drzewostan. Po zakończeniu wojny w parku zlokalizowano dwa cmentarze żołnierzy radzieckich i polskich, a na miejscu pomnika St. Moniuszki wzniesiono obelisk - Pomnik Wdzięczności. W 1955 r. w parku wybudowano muszlę koncertową. Rozwój miasta w okresie powojennym spowodował uszczuplenie powierzchni parku od strony północnej i zachodniej. Jego kosztem powstała Wytwórnia Filmów Fabularnych, poszerzono Al. Mickiewicza i wybudowano Al. Włókniarzy – obecnie Al. Jana Pawła II. Jest to jeden z największych i najpiękniejszych łódzkich parków: zróżnicowany przestrzennie i o bogatym doborze gatunkowym. Najbardziej malowniczą jego częścią są okolice stawu wykopanego w latach 1924-1925. Park wyróżniają bardzo szerokie aleje, przystosowane pierwotnie do jazdy dorożkami i powozami (używanie pojazdów na terenie parku zostało zabronione w 1923 r.). W parku znajduje się 16 drzew - pomników przyrody. Starodrzew parkowy został poddany zabiegom leczniczo-pielęgnacyjnym. Od roku 1994 prowadzone są prace rewaloryzacyjne parku; dotychczas odtworzono deszczochron (nad stawem), adaptowano na kwietnik nieczynną fontannę od strony al. Mickiewicza, zagospodarowano zielenią miejsce po wyburzonym Pomniku Wdzięczności, urządzono plac zabaw, w zagłębieniu terenu przy al. Mickiewicza wybudowano tor dla rowerów górskich, wybudowano studnię głębinową do zasilania stawu, a sam staw został zmodernizowany. Modernizacji uległy również nawierzchnie alejek, wzdłuż których wybudowano oświetlenie i zrekultywowano trawniki.

mniej

Al. Jana Pawła II, ul. Parkowa, ul. Żeromskiego, Al. Mickiewicza.


Wyświetl większą mapę

Zdjęcia z Parku im. ks. J. Poniatowskiego

Muszla koncertowa

Sprzęt do ćwiczeń

Powrót do poprzedniej strony

Wstecz